Het licht afkomstig van een gloeiende isolator
Hij brak al voor de geplande reparatie en raakte verstrikt
Vlak bij de zendkabels op 2/3 hoogte (60 meter.)
Onderaan deze foto zie je twee armen op de mast gemonteerd, daaraan zaten onze antennekabels,(80 meter) maar Harry moest helemaal naar de top van de Mast.
Onze langste spankabel moet gerepareerd worden
in de rest van de spandraden, dus Harry moest omhoog
Omhoog klimmen duurde wel een uur, naar beneden ook!
Na een aantal stormachtige dagen, kwamen we er achter dat enkele isolatoren gebarsten waren en die moesten als het weer wat beter was, direct vervangen worden. In deze barsten begon het vocht te koken. Daarom begonnen ze te gloeien als lampen. Uiteindelijk zorgde de temperatuur ervoor dat ze helemaal verpulvert werden De isolator brak en de spankabel brandde door, waarbij het deel wat aan de mast vast zat zich wentelde om de rest van de spankabels EN onze antenne draden. Hierdoor schakelde de zender automatisch uit. Haagse Harry, die aan boord was om de mast te schilderen mocht 'even' klimmen om het probleem te herstellen. Dit kon uitsluitend tijdens rustig weer en dat was het ook toen hij begon, onderweg naar beneden begon het te stormen. Het station was de hele middag uit de lucht en was pas rond 18:30 weer terug Harry kwam bij mij in de studio vertellen wat er allemaal gebeurt was en hoe het er uitziet vanaf die hoogte
this page
UPDATE 05-02-2003