1 Oktober 2004.
Na
het voorbereiden van deze reünie, wat zeker wel vijf of zes maanden duurde, is
de bijzondere dag bijna aangebroken.
De laatste paar dagen verbleef ik in Beverwijk in Noord-Holland,
in de woning van Ad
en vanmiddag gaan we per trein naar Amsterdam
om in te checken in Hotel Rho
aan de Nes (vlak
bij de Dam). Ik moet toegeven, ik begin het aardig spannend te vinden om al die oude vrienden na dertig jaar
weer te zien. Niet in het minst Dennis King,
waar we om zes uur vanavond mee hebben afgesproken.
Dennis was een lid van de Caroline
familie
vanaf het begin '72 toen we de Mi
Amigo de Noordzee op brachten.
Hij was onze “fixer”,
de man die alles regelde; zoals James
Garner rol van
de film “The Great Escape” en
de beste regelaar die ik ooit in mijn leven ben tegen gekomen, als
er ook maar iets was waar wij behoefte aan hadden, dan zorgde hij er voor. Hij
heeft Caroline meerdere keren gered.
18:00.
Om
zes uur gingen wij naar het
Grand Hotel Krasnapolsky (waar anders?)
en daar zat ie.. Dennis, lurkend aan een Cubaanse sigaar met een
uitstraling van opperste tevredenheid/ een uitstraling van zich uitermate
thuis voelen in deze luxe omgeving van één der meest luxe Nederlandse hotels. Na een
emotionele omhelzing en een aantal drankjes besloten we onze magen opnieuw
kennis te laten maken met een maaltijd die we jaren niet gegeten hadden
“Kip saté”,
en nu maar even op zoek naar een
Indonesisch restaurant. Om
zo'n fijn eethuis te vinden was vroeger niet zo moeilijk, maar vanavond hebben
we blijkbaar geen geluk.
We hebben bijna alle straten van het Centrum van Amsterdam
bewandeld, voordat we er één
vonden... maar die zat vol, waarbij de enig andere die
we tegenkwamen, gesl
oten
was wegens verbouwing.
De honger sloeg bij Dennis om zich heen
én hij haat lopen, dus namen wij een enorm risico en
besloten op het Rembrandsplein, de Brasserie ”de
Kroon “ te betreden. Tijdens
de maaltijd, o.a. de bekende Tournado, hebben we een aantal uur doorgebracht
met bijpraten, ondermeer over de loopbaan van Dennis
en leerden dat hij het aardig voor zichzelf geregeld had;
Dennis
heeft naam gemaakt bij de Duitse televisie en radio en zoals we al hadden
kunnen weten heeft hij een behoorlijk apart leven geleid.
2 Oktober 2004
09.30.
Het
mobieltje gaat af.., “guten morgen, this is your Fuhrer speaking Lord Archer”,
(dat snappen we wel hè)
een
belletje van Dennis zorgt ervoor dat je er gelijk weer helemaal bij bent, ook
al heb je , zoals in mijn geval, een behoorlijke kater!
Dennis
was net vertrokken uit het hotel in
Haarlem, waar hij verbleef, om 'de Baron'
van Schiphol op te halen,
namelijk mijn goede vriend
Johnny Jason. Maar
zoals altijd het geval is bij Dennis,
moet er iets fout gaan,
hij bevond zich natuurlijk in de verkeerde terminal.
Nadat Johnny
door de Douane was gegaan, was Dennis werkelijk nergens
te bekennen. Doordat
J.J. hem al zeker dertig jaar niet gezien had, wist hij ook niet
hoe 'zijn chauffeur' er uitzag en ja... mensen veranderen. Helemaal de weg
kwijt vroeg JJ maar aan
een
complete onbekende, of hij mischien 'onze' Dennis was!
Na een half uur doelloos te hebben rondggelopen, hoorde JJ de
donkere stem van Dennis “Mein Baron, wie gehts Ihnen?”
(mijn Baron, hoe gaat ie)
13:00.
Ad
en ik arriveerden op het Amsterdam
Amstel station wat de ontmoetingsplaats zou zijn voor
J.J., Dennis,
Robb &
Nikki Eden plus Brian
Anderson en Lion Keezer
(foto onder)
en
gingen op zoek naar een bar
waarbij de
keuze op Café Zuid in de Rijnstraat
viel. We hebben daar een
heerlijk uurtje doorgebracht
en gelachen
tijdens het vertellen van de verhalen van dertig jaar
geleden.
J.J. en ik hadden in die dagen nogal een reputatie, dat we te veel van
het
goede
leven: dit was echter niet zo gemakkelijk te realiseren als we wel zouden
willen, we hadden altijd een tekort aan geld, we werden betaald als als
Caroline discjockeys. Hoewel..., één keer hadden
we duidelijk wel geld ontvangen,
en met z'n vijven besloten we eens een duur restaurant in
Kensington (Engeland) te
bezoeken, om het één
en
ander te vieren. J.J.
herinnerde mij aan die protserige wijn kelner die zich duidelijk meer voelde
dan die vijf klantjes die natuurlijk geen 'verstand' van wijn hadden;
FOUTJE! Johnnie keek even op de lijst en brulde
naar de kelner “Chateau
Mouton Rothschild,
vijf flessen... nu
open maken.. én ieder één!!!!"
15:00.
Om
15:00 uur kwamen wij bij het hotel
Casa 400, de plaats waar de Radiodag gehouden werd, een jaarlijkse
bijeenkomst voor
radio
enthousiasten.
Na een snelle, maar emotionele begroeting met
Ron, Koos en
Peter van Dijken,
werden we op het podium verzocht.
J.J., Robb, Brian, Ad en ik
haalden achter de microfoon herinneringen op, aan onze
tijd op de Mi Amigo en de Van
Hogendorpstraat in Den Haag, waarbij het publiek
deelgenoot werd gemaakt van onze avonturen.

Daarna was het herkennismakingstijd met o.m.
Norman Barrington, John
B. Mair, Jaap de Haan, Mike Storm, Will van der Steen, Norbert, Ad
Roland,
Robin Adcroft en Graeme Gill.

Elija van den Berg gebruikte deze
gebeurtenis om de Tony Allan Memorial
Fund, te introduceren, een geregistreerd
goed doel, die zaken ondersteunt die
dicht bij Tony stonden; Kankeronderzoek
Marie Curie hospices en het
onderhoud
van de Ross Revenge.
Good old Elija, altijd ter plekke,
altijd betrouwbaar.
17:30. 
Dennis en Ad organiseerden
de
evacuatie
van de groep in het Casa
400 Hotel, voor de wandeling
naar het
café
De
Omval, die we voor onze reünie
hadden uitgezocht.
Charlotte Ribbelink,
(R)
De office manager
van Radio Caroline
in '73/74,
wachtte ons op en begroette ons,
ze zag er weer heerlijk én lekker chic uit.
Wat een avond was het. Met gesprekken en gelach over de hele
vloer van De Omval.
Peter van Dijken droeg een T-shirt
dat ik voor hem had laten maken, met het opschrift
“you plakken the trap and ik waacht for you”,
een veel gebezigde uitspraak aan boord van het schip.
Het was voor het eerst door Kapitein Aad Meyer
gebruikt, om een engels bemanningslid iets duidelijk te
maken. Een curieuze mix van Haags en Engels!? waarbij iedereen aan boord
dubbel ging van het lachen.
Hij bedoelde , als jij het tapijt op de trap plakt, neem ik
jouw wacht wel over! Deze
avond had ook z'n momenten met geintjes! Hoe kon dat ook anders met Dennis King
in de buurt?
Het grappigste betrof iets met Graeme Gill,
die als het op eten aankomt een vaste routine heeft zonder
compromissen. Hij neemt
ALTIJD soep voor z'n entrée.
Wij allen hadden ons entrée al voor ons
en
Graeme
begon nu toch wel bang te worden dat hij zijn soep
niet kreeg, dan kon hij niet verder! Hij wist niet
dat Dennis met de bediening had afgesproken dat deze oude man (Graeme)
absoluut geen Tomatensoep mocht hebben vanwege zijn medische toestand
en we beslist niet verantwoordelijk konden worden gesteld,
voor wat er zou gebeuren als hij die soep wel kreeg!!!!!!!!
De grap balanceerde op het uiterste en we gaven
gelukkig op tijd toe. Op het
Schip, in de jaren zeventig begon Graeme
zijn
programma altijd met een live gezonden
lied
; een korte opsomming van wat er die dag aan boord had plaats
gevonden met muziek van Junior Walker’s “Way Back
Home” en wij hadden Graeme gevraagd deze avond een
speciale versie te gehore te brengen. Het probleem was dat de microfoon een
beetje begon te piepen, maar als een proffesioneel, hij de WC achter hem
indook, om vanaf die plaats verder te zingen. Hiervoor verdiende hij
dan ook een daverend applaus!
22:00. 
Om
tien uur was het tijd om de De Omval
te
verlaten, met J.J., Dennis
en Ad voor
een spannend ritje terug naar Beverwijk
met Dennis
als chauffeur
Zijn rijstijl had het midden van
Michael Schumacher en een
Panzer commandant,
zonder zich iets van welk opstakel of snelheidsbeperking aan
te trekken.
Zondag 3 Oktober 2004
09:30.
Heel
vreemd, toch vroeg opgestaan na zo'n bijzondere dag.
Dr Martin
van der Ven,
had ons DJ's allemaal een
Cd-rom
van
Radio Caroline uit de
seventies met prachtige radio opnamen gegeven en daar hebben we
de hele ochtend naar zitten luisteren. Ik
was echt vergeten hoe goed
Radio Caroline wel was,
speciaal in 1974.
En wat een ongelovelijk plezier het me gaf om
JJ., Mickey Mercer en
Mike Hagler nog een keer;
Frank Zappa, Neil Young, Steve Miller, Santana en
natuurlijk
The Doobies te horen draaien!
Dit
moeten we toch echt nog een keer doen. De Radiodag was georganiseerd door de
Stichting Media Communicatie en het
Freewave Media
Magazine. Fotobijdragen in het Dagboek van Ad Roberts.
Terug naar
http://www.adroberts.net/
Of bekijk
Mediapages.nl en
Offshore-radio. radioday2004
Het Foto
Archief I
John
B.Mair en JJ komen hier tot conclussies
JJ, Brian Anderson en Lion Keezer... mooie volgorde!
Alvast in de stemming komen
in een bar bij het Casa Hotel met
pre- radiodag drankjes
Aankomst in de Casa Hotel lobby


Lion and JJ luisteren naarDennis... natuurlijk!
Bovenaanzicht van Koos & Peter van Dijken, Robb Eden Dennis King
en Henk (the Wank)


Norbert, Dennis, Ad Roland en Lion
Ook hier natuurlijk


Greame, Peter, Jaap en Robin praten hun eigen taal
Robin en
Peter Chicago, maken weer kennis,
beneden links; de serveerster uit het soep verhaal


Mike Storm, terwijl Elija een video maakt
Martin van
der Ven, gefotograveerd ..voor de verandering!
Ook op deze foto Peter van Dijken, Teun Visser's vrouw Colette,
Jaap de Haan en Ad Roberts
(foto Andy Archer)


Andy verteld Peter het geheim omtrent de soep!
Hans Knot, Jana, Lion en fans halen herinneringen op


Norbert geniet aan de kleine toog, met Martien op de achtergrond
Dennis introduceerd het Cabaret (nou ja .. Greame)


En daar gaat ie... good people!
John B.Mair, JJ & Dennis... tijd om te beslissen wijn, of Champagne ?


Will van der steen & Norbert.. bekende omgeving ?!
AANVALLEN!l


JJ, Andy,
John B.Mair & Dennis na het proeven van hun eerste fles
Champagne
Hans Knot
kijkt rond en Johnnie Lewis,
nooit te ver bij een (leun) bar vandaan


Nigel Harris & Johnnie Lewis bespreken wie het volgende rondje
betaald....waarschijnlijk Martien! (onder-midden)
(foto: Andy)
Terug naar
http://www.adroberts.net/
Of bekijk
Mediapages.nl en
Offshore-radio. radioday2004
Het Foto Archief II - Foto's Will van der Steen

De ploeg op het
podium;vlnr: Ad Roberts, Brian Anderson, Andy Archer Johnny Jason, Robb Eden

Peter van Dijken (onder
links) Jaap de Haan en Robin Adcroft
Norman Barrington, Andy, John B Mair, Brian Anderson

Mike Storm, Patrick Storm
(zijn zoon) & Lion Keezer
Will van der Steen, Mike & Lion

Brian Anderson & Norbert
Duitse PanzerCommandant Dennis, Charlotte Ribbelink, Norbert & Andy
Hein Snoek & Norbert, Hein deed tijdens de oliecrisis de bevoorrading

©1972 - 2004
Lion Keezer
Prachtige beelden van de MiAmigo uit de70's
Lion
Keezers Website (GENIETEN!)